ผลกระทบของ GMT ต่อธุรกิจข้ามชาติในประเทศไทย
ภาษี ขั้นต่ำทั่วโลก (Global Minimum Tax: GMT) คือการปฏิรูปภาษีเงินได้นิติบุคคลระดับสากล ซึ่งริเริ่มโดยองค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา (OECD) มีวัตถุประสงค์เพื่อแก้ปัญหาการโยกย้ายกำไรไปยังประเทศ หรือดินแดนที่มีอัตราภาษีต่ำ (Profit Shifting) และลดการแข่งขันด้านภาษีเพื่อดึงดูดการลงทุนระหว่างประเทศ
การบังคับใช้ GMT ในประเทศไทย
ประเทศไทยได้ดำเนินการตามกรอบหลักเกณฑ์ GMT โดยกำหนดให้บริษัทข้ามชาติ (Multinational Corporations: MNCs) ที่มีรายได้รวมทั่วโลกต่อปีเกินกว่า 750 ล้านยูโร (ประมาณ 28,000 ล้านบาท) ต้องเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลในอัตราภาษีที่แท้จริง (Effective Tax Rate) ไม่ต่ำกว่า 15%ซึ่งเป็นไปตามกรอบมาตรการป้องกันการกัดกร่อนฐานภาษีและการโยกย้ายกำไร (BEPS) ของ OECD
แม้ว่าอัตราภาษีเงินได้นิติบุคคลทั่วไปของไทยจะอยู่ที่ 20% แต่บริษัทข้ามชาติจำนวนมากได้รับสิทธิประโยชน์ยกเว้นหรือลดหย่อนภาษีจากสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน (BOI) ภายใต้มาตรการ GMT หากอัตราภาษีที่แท้จริงของบริษัทใดต่ำกว่า 15% บริษัทนั้นอาจต้องเสีย ภาษีส่วนเพิ่ม (Top-up Tax) ให้แก่ประเทศตั้งของบริษัทแม่ หรือประเทศอื่นที่เข้าไปดำเนินกิจการ
กลไกการจัดเก็บภาษีภายใต้ GMT
Income Inclusion Rule (IIR) — กฎการรวมเงินได้:
หากอัตราภาษีที่แท้จริงของบริษัทข้ามชาติในประเทศไทยต่ำกว่า 15% ประเทศต้นทางของบริษัทแม่สามารถเรียกเก็บส่วนต่างของอัตราภาษีได้
Undertaxed Profits Rule (UTPR) — กฎการจัดเก็บภาษีส่วนเพิ่มคงเหลือ:
หากประเทศของบริษัทแม่ไม่ได้บังคับใช้กฎการจัดเก็บภาษีส่วนเพิ่ม ประเทศรองอื่น ๆ ที่บริษัทข้ามชาตินั้นเข้าไปดำเนินกิจการสามารถใช้นิยมเก็บภาษีส่วนเพิ่มแทนได้
Qualified Domestic Minimum Top-Up Tax (QDMTT) — ภาษีส่วนเพิ่มภายในประเทศ:
ประเทศไทยเลือกใช้นโยบาย QDMTT เพื่อสิทธิ์ในการจัดเก็บภาษีส่วนเพิ่มภายในประเทศตนเองโดยตรง ก่อนที่ภาษีดังกล่าวจะถูกเรียกเก็บโดยต่างประเทศ
ผลกระทบต่อการลงทุนตรงจากต่างประเทศ (FDI)
แม้ว่า GMT จะลดความได้เปรียบของการใช้มาตรการจูงใจทางภาษี แต่ประเทศไทยยังคงเป็นจุดหมายปลายทางชั้นนำสำหรับนักลงทุนต่างชาติ ด้วยจุดเด่นด้านอื่น ๆ ที่ไม่ใช่ภาษี (Non-tax advantages):
- ทำเลที่ตั้งเชิงยุทธศาสตร์ ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
- โครงสร้างพื้นฐานที่เข้มแข็ง ด้านการผลิต การขนส่ง (Logistics) และการส่งออก
- แรงงานมีฝีมือ และเขตนิคมอุตสาหกรรมที่ได้รับการพัฒนาอย่างครอบคลุม
การเสียภาษีเงินได้สำหรับชาวต่างชาติในประเทศไทย
| เกณฑ์สถานะผู้มีหน้าที่เสียภาษี | เกณฑ์การอยู่ในประเทศ | ภาระหน้าที่ทางภาษี |
|---|---|---|
| ผู้อยู่ในประเทศไทย | พักอาศัยในไทยรวมกันตั้งแต่ 180 วันขึ้นไป ในปีภาษี (ปี calendar) | ต้องเสียภาษีสำหรับเงินได้จากแหล่งในประเทศ และเงินได้จากต่างประเทศที่นำเข้ามา |
| ผู้ไม่ได้อยู่ในประเทศไทย | พักอาศัยในไทย น้อยกว่า 180 วัน ในปีภาษี | เสียภาษีเฉพาะเงินได้ที่เกิดขึ้นจากแหล่งในประเทศไทยเท่านั้น |
รายการหักค่าใช้จ่ายและค่าลดหย่อนสำหรับชาวต่างชาติ
ชาวต่างชาติที่มีสถานะเป็นผู้อยู่ในประเทศไทย มีสิทธิ์ได้รับค่าลดหย่อนภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาตามมาตรฐาน ดังนี้:
- ค่าลดหย่อนส่วนบุคคล: 60,000 บาทต่อปี
- ค่าลดหย่อนคู่สมรส: 60,000 บาท (กรณีจดทะเบียนสมรสถูกต้อง และคู่สมรสไม่มีเงินได้)
- ค่าลดหย่อนบุตร: 30,000 บาทต่อบุตร 1 คน (สูงสุดไม่เกิน 3 คน)
- ค่าลดหย่อนการลงทุน: เงินสะสมเข้ากองทุนสำรองเลี้ยงชีพ (Provident Fund), กองทุนรวมเพื่อการเลี้ยงชีพ (RMF) และเบี้ยประกันชีวิตที่เข้าเงื่อนไข
กำหนดเวลาการยื่นแบบแสดงรายการภาษี
ชาวต่างชาติที่มีเงินได้พึงประเมินในประเทศไทย ต้องยื่นแบบแสดงรายการภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา (ภ.ง.ด. 90 หรือ ภ.ง.ด. 91) ต่อกรมสรรพากรภายในวันที่ 31 มีนาคม ของปีถัดไป สำหรับเงินได้ที่ได้รับในปีภาษีที่ผ่านมา
เพิ่มประสิทธิภาพกลยุทธ์ด้านภาษีและการคุ้มครองธุรกิจของคุณ
ตรวจสอบให้แน่ใจว่าปฏิบัติตามกฎระเบียบอย่างครบถ้วนและปกป้องทรัพย์สินของบริษัทในประเทศไทย
ติดต่อฝ่ายให้คำปรึกษาองค์กร



